KnA

Met deze twee benamingen wordt hetzelfde bedoeld met dit verschil dat er ruim 90 jaar en een bewogen bestaan tussen ligt. Uit het personeel van de Uithoornse melkfabriek werd de vereniging opgericht op 16 januari 1916, ik denk omdat de directeur/bedrijfsleider van de fabriek een enthousiast musicus was. Hij werd dan ook de dirigent. Omdat de repetitie aansluitend aan de werktijd werd gehouden was het kiezen van de naam geen probleem: “Kunst na Arbeid” of zoals het toen vrij vertaald werd: de “Hoempa”. Aan deze naam en de wijze waarop het werd uitgesproken heb ik mij altijd bijzonder geërgerd.

Er werd hard gestudeerd en na een paar jaar ging men zelfs op concours. Zo was het dus een actieve dorpsfanfare. Toen de fabriek werd opgeheven, bleef de fanfare doorspelen al werd het bar moeilijk om financieel rond te komen. Deze geschiedenis speelde zich af voor de tweede wereldoorlog. Na de oorlog werd weer in het openbaar gestart en werd na lang nadenken overgestapt op een harmoniebezetting in plaats van een fanfare. Van een vereniging uit Amsterdam werd een oude harmoniebezetting overgenomen.

Toen ik in 1949 in Uithoorn kwam, werd ik door Jan de Groot bij de muziekvereniging gesleept. Het was een armzalig clubje, weliswaar met echte liefhebbers, maar veel te weinig en met slechte instrumenten. Wij zijn toen met de opleiding van leerlingen begonnen en de bezetting groeide. Marcheren op straat was toen ook een schamele zaak. We hadden een tamboer en een magere bezetting met een stel kinderen erbij, die alleen maar voor de broodnodige opvulling moesten zorgen. Als de tamboer niet kon, dan leenden wij de tamboer uit Vinkeveen of uit Aalsmeer. Het was dan ook een geweldige luxe toen wij onze eigen drumband o.l.v. Jan Vork en opgeleid door Piet van Ede hadden. Wij gingen duidelijk met onze tijd mee en hadden prachtige uniformen. Die bestonden uit gebruikte KLM uniformen. Vóór die tijd bestond ons uniform uit een blauwe broek of rok, een wit overhemd en blauwe das.

Wij waren zo trots als pauwen als wij op Koninginnedag samen een mars door het hele dorp maakten. Toen later het geheel met een majorettepeloton werd aangevuld, was de club kwantitatief op pijl en hebben wij samen prachtige shows gegeven op door ons zelf georganiseerde taptoes en werden wij uitgenodigd om naar Duitsland te komen om daar schuttersfeesten op te luisteren. Dergelijke oergezellige optredens hebben wij, als gevolg van het besluit om de harmonie niet meer te laten marcheren, niet meer meegemaakt. Door de bijzondere zorg die de vereniging steeds aan de opleidingen heeft besteed, is KnA. over alle gelederen uitgegroeid naar een voor amateurs hoog niveau. De benaming HOEMPA bestaat niet meer en is ook niet meer van toepassing